De geschiedenis Mijn overgrootvader, J. Pette Hzn, woonde in Wormerveer aan het Hennepad en was voor eigen rekening een kleine grossierderij begonnen. Volgens een krantenartikel uit 1930 grossierde hij in een wonderlijk aantal artikelen, zoals blauwsel, stijfsel, spek, paardenvlees en cacaopoeder. Uit een gevonden voorraadinventaris uit 1880 blijkt dat er geen sprake was van spek en paardenvlees, maar wel van olieboter, kogelblauw en alicali.       Het verhaal gaat dat zijn oudste zoon Hein in de keuken van zijn moeder experimenteerde met cacaopoeder en dat zo, eigenlijk spelenderwijs, de eerste flikjes ontstonden. De vader zag brood in het maken van chocola in vaste vorm en zo werd naar verluidt in 1870 de grondslag gelegd voor de Cacao- en Chocoladefabriek J. Pette Hzn.       De werkelijkheid is echter anders. Jan Pette was in 1870 nog gewoon pakhuisknecht. Pas in 1872 noemde hij zich 'grossier', en daarna 'chocoladefabrikant'. In 1905, toen men aan Hare Majesteit de Koningin verzocht om het predikaat hofleverancier te mogen voeren, stond in de brief dat "de geboorte van de aan hunne leiding toevertrouwde zaken dateert uit het jaar 1872".       Om Pette's producten op de markt te kunnen brengen werd veel gereisd. 's Morgens vroeg vertrok zoon Hein Pette bijvoorbeeld te voet over Wormer, via de Beemster naar Purmerend en vervolgens 's avonds weer te voet naar huis. Of met de boot naar Amsterdam om de dorpen in de omgeving van Amsterdam te bezoeken. Hij liep dan via Monnickendam naar Volendam en vervolgens via Edam weer naar huis.       Dat het niet meteen voor de wind ging met de zaken van Jan Pette Hzn, blijkt uit het feit dat in 1884 de Firma D. & M. Grootes Gebrs. uit Westzaan, zijn faillissement aanvroeg. Zij hadden te vorderen "een duizend twee honderd vijf en twintig gulden en twintig cents voor geleverde goederen".       Het liep allemaal met een sisser af en in 1886 gingen Jan en zijn zoons een Vennootschap onder Firma aan. In 1889 overleed Jan Pette onverwachts en zijn zoons Hein en Dirk zetten de zaak voort. In 1903 werd deze Vennootschap omgezet in een N.V. waarin behalve de broers ook werd deelgenomen door C. Verwer uit Krommenie en W. Kaars Sijpesteijn uit Heemstede.       Pette was ook aanwezig op verschillende tentoonstellingen, zoals bij de Amsterdamsche Banketbakkerscoöperatie in 1912 en de Internationale Wereldtentoonstelling in Gent in 1913. In 1915 kwam bij Pette een grote verandering in de leiding. Hein en Dirk traden af als directeur en hun plaatsen werden ingenomen door de zoon van Hein, J.B. Pette, en de zoon van W. Kaars Sijpesteijn, G.H. Kaars Sijpesteijn.       Ondanks de Eerste Wereldoorlog en verschillende stakingen ging het goed met de fabriek. Op last van de regering maakte men onder meer de zogenoemde regeringsrepen. Wel moest er een verklaring getekend worden dat deze producten uitsluitend bestemd waren voor verkoop in Nederland.     In 1929 was er zelfs een "vakantiedag" voor het gehele personeel en ging men met de Almaar Packet naar Schoorl. In die tijd had men ongeveer 400 man/vrouw personeel.       In strijd met de werkelijke oprichtingsdatum werd in 1930 een groot feest gegeven ter gelegenheid van het 60-jarig bestaan. Ter gelegenheid van dit feest bood het personeel glas-in-loodramen aan waarop het bedrijfje van zestig jaar geleden was afgebeeld en een overzicht van het gebouwencomplex anno 1930. Jammer genoeg zijn deze ramen bij de recente restauratie niet teruggekomen in het gebouw.       Gelukkig zijn ze wel bewaard gebleven en mee verhuisd naar Hoorn, waar ze in de kantine van Van Melle/Perfetti zijn aangebracht. Ik hoop nog steeds dat t.z.t. men zal begrijpen dat deze ramen van historische waarde zijn voor Wormerveer. Het hier afgebeelde raam waarop het eerste fabriekje staat, was het huis waarin mijn overgrootvader zijn eerste echte fabriekje begon.     Na de grote bloei begon het steeds slechter met het bedrijf te gaan. Door de crisistijd was het moeilijk om aan geld te komen en men maakte de onherstelbare fout om op de grondstoffen te gaan bezuinigen. Dit kostte veel klanten en hoewel men de fout herstelde ging het steeds verder berg afwaarts. Ook een reorganisatie waarbij de gedelegeerd commissaris aftrad en een nieuwe directeur werd aangesteld en er ook nieuwe aandelen werden uitgegeven, kon het bedrijf niet meer redden.       Op 25 mei 1937 werd het faillissement uitgesproken. De Firma Boon nam het bedrijf en ook een groot deel van het personeel over. Tot midden jaren vijftig werden er nog producten onder de naam Pette verkocht.		Introductie De geschiedenis De collectie De producten De familie Het gebouw Nieuws Aanwinsten & gezocht Links Contact 1. Vergeet niet, dat vriendelijkheid de grootste dividenden ter wereld afwerpt. Waarom zoudt U niet rijk worden door vriendschap ? 4. Vergeet niet, dat trouw een van de grootste deugden is in de verkoop. Geef mij een man, die trouw is en U kunt de knapheid van een ander cadeau krijgen. (Uit Pette's '50 wenken voor verkopers')
© 2011 Pette Museum